Agroturystyczny
Akademik
Apartament
Camping
Domek letniskowy
Hostel
Hotel
Karczma
Kwatera prywatna
Motel
Ośrodek wypoczynkowy
Pensjonat
Pole namiotowe
Restauracja / pub
Rozrywkowy
Sanatorium
Schronisko
Willa
Zajazd
Województwa
Oferty z wybranego województwa
Nowe obiekty
Lista nowych obiektów
Niesamowite zdjęcia jak i fotografia ślubna poznań zobacz portfolio
Miejsce wypoczynku : w górach
Tatry to najwyższe góry w Polsce i jednocześnie największe spiętrzenie Karpat. Choć obszarowo są niewielkie bo w naszych granicach jest tylko 175km2 to imponują swoim strzelistym wyglądem, ostrymi wierzchołkami i dużą różnicą poziomów między szczytami, a kotlinami. To jedyne góry w Europie Centralnej, o charterze alpejskim. Tatrzańskie szlaki są bardzo atrakcyjne widokowo i zróżnicowane technicznie. W zależności od kondycji i doświadczenia można wybrać proste, szerokie trasy wiodące dolinami lub strome, wąskie i niebezpieczne szlaki szczytami górskimi nad przepastnymi perciami. Nawet dla najbardziej wygodnych turystów górale oferują dojazd konnym powozem, a na Kasprowy Wierch wjazd kolejką linowa. Unikalna flora i fauna Tatr, zmieniająca się piętrowo w zależności od wysokości, chroniona jest prawem, można tu chodzić tylko po oznakowanych szlakach, a cały obszar objęty jest Tatrzańskim Parkiem Narodowym.
Główne szczyty i atrakcje turystyczne
Tatr w zasadzie nie trzeba nikomu polecać, bo każdy kto je zobaczy, choć z daleka, zakocha się w tych górach. Jedynym problemem jest tu nadmiar turystów. Najbardziej popularne szlaki, są tak oblężone, że przypominają ruchliwe ulice wielkich miast. Aby podziwiać góry, a nie przedzierać się przez tłumy turystów trzeba tu przyjechać po sezonie, np. na jesień.
Morskie Oko 1395 m n.p.m.
Najpiękniejsze z jezior górskich, jest obowiązkowym punktem wszystkich wycieczek w Tatry. Dojście jest bardzo łagodne około 2 godzin lub konnym powozem pół godziny. Na trasie i wokół schroniska są niezliczone tłumy ludzi, średnio Morskie Oko odwiedza 2000 ludzi dziennie. Jednak sam widok jeziora o otaczających go majestatycznych szczytów pozostawia niezapomniane wrażenia. Wokół jeziora można odbyć spacer lub pójść dalej przez Szpiglasową Przełęcz na Rysy. Można też pójść przez Świstówkę do Doliny Pięciu Stawów Polskich.
Czarny Staw Pod Rysami 1580 m n.p.m.
Drugie co do głębokości jezioro górskie w Tatrach o powierzchni 20,6 ha, w polodowcowym kotle, otoczone wysokimi szczytami i typowym alpejskim krajobrazem. Znajduje się na szlaku na Rysy. Dojście tu jest stosunkowo proste, zajmuje około 45 minut z Morskiego Oka, więc jest licznie odwiedzane przez turystów z różnym doświadczeniem. W kotle Czarnego Stawu nawet do początku lipca można jeszcze zobaczyć utrzymujący się śnieg.
Rysy 2503 m n.p.m.
Wyprawa na Rysy nie należy do łatwych, wymaga doświadczenia na tatrzańskich szlakach, dobrej kondycji i sprzyjającej pogody. Do trasy trzeba się dobrze przygotować i wyjść odpowiednio wcześnie. Aby dotrzeć do szczytu trzeba przeznaczyć na to minimum 6,5 godziny z Palenicy Białczyńskiej lub około 4,5 godziny z Morskiego Oka. Lepiej zarezerwować sobie wcześniej nocleg w schronisku nad Morskim Okiem i wyruszyć na szlak wczesnym rankiem.
Wyprawa rozpoczyna się od obejścia Morskiego Oka, o tak wczesnej porze nie ma jeszcze tłumu turystów, więc można rozkoszować się pięknym widokiem dzikiej przyrody. Dalej mijamy Czarny Staw i docieramy do Kazalnicy, uroczego wodospadu. Na tej wysokości nie ma już licznych wycieczek tylko małe grupki wytrawnych turystów. Idąc na szczyt musimy korzystać z łańcuchów i uważać na śliskie kamienie oraz wieczną pokrywę lodową. Docieramy do Buli pod Rysami, która jest wykorzystywana przez TOPR jako lądowisko helikoptera w akcjach ratunkowych. Od tego momentu podejście jest bardzo trudne technicznie, trzeba wspinać się na półki skalne, cały czas asekurując się łańcuchami. Nawet w miejscach gdzie idzie się po gładkim grzbiecie bez łańcuchów jest niebezpiecznie, grozy dodają ostre skały i przepastny widok w dół. Czym wyżej tym bardziej rośnie adrenalina, w ostatnim podejściu trzeba minąć Grzędę i już jesteśmy na szczycie. Widok zapiera dech w piersiach, nawet wysokie Mięguszowieckie Szczyty wydają się być małe. Na wschód majestatyczny Ganek i za nim Gerlach, na południe Żabia Dolina Mięguszowiecka, obok Wysoka, Ciężki i Lodowy Szczyt, Grań Baszt i Łomnica. Na polską stronę widać Krzesanicę, Giewont i szczyty okalające Dolinę Pięciu Stawów.
Mimo, że po drodze nie widać wielu turystów to na szczycie zawsze jest ich sporo. Należy pamiętać, że pogoda na tej wysokości zmienia się błyskawicznie, nawet jeśli na dole był upał to tu może nas zaskoczyć burza lub grad. Nie zaczynaj swojej przygody z Tatrami od Rysów, przejdź najpierw niższe szczyty aby nabrać doświadczenia i kondycję.
Opis wycieczki na Rysy od Słowackiej strony: Rysy przez Dolinę Mięguszowiecką
Kasprowy Wierch 1987 m n.p.m.
Wycieczkę na Kasprowy Wierch mogą zaliczyć wszyscy, bez względu na wiek i doświadczenie, na szczyt prowadzi szeroka, choć dość ostro wznosząca się droga. Trasa przebiega od Kuźnic, Murowańca przez Dolinę Gąsienicową i zajmuje około 3,5 godziny. Jeśli ktoś lubi czekać w kolejkach to może się tu wybrać koleją linową. Warto choć raz wjechać tu kolejką, od stacji pośredniej na Myślenickich Turniach wagonik ostro idzie w górę, a najwyższym punkcie jest ponad 180 m nad ziemią, stąd drzewa wydają się wielkości mchu, a zarys Zakopanego wygląda tak, jakbyśmy patrzyli się na mapę. Na szczycie wspaniały widok i szlaki na najbliższe szczyty: Beskid, Świnica, Zawrat, Czerwone Wierchy, Krzesanica, Ciemniak i Giewont.
Kasprowy Wierch prawdziwe oblężenie przeżywa zimą, jest to przecież centrum zimowego szaleństwa.
Giewont (1894 m n.p.m.)
Najbardziej charakterystyczną górą widziana z dołu Zakopanego jest Giewont. Wyróżnia ją wielki, żelazny krzyż na szczycie. Giewont składa się z trzech szczytów, najwyższy to Wielki Giewont, obok oddzielone przełęczą, Mały Giewont i Długi Giewont. Łącznie szczyty rozciągają się na długości 2,7km, tworząc charakterystyczny kształt śpiącego rycerza. Na temat Giewontu krążą legendy, że śpiący skalny rycerz obudzi się i obroni Polskę jeśli będzie w potrzebie.
Szczyt Wielkiego Giewontu jest obok Kasprowego Wierchu najpopularniejszym celem wycieczek tatrzańskich. Trasa z Zakopanego przez Dolinę Kondratową jest prosta i przyjemna, dlatego jest licznie nawiedzana przez turystów. Dopiero pod samym szczytem, powyżej pasma kosodrzewiny na turystów czeka ostre podejście przy wsparciu łańcuchów. Od strony północnej Giewontu jest stroma przepaść i piękny widok na Zakopane.
Południowe zbocza są bardziej łagodne. Przełęcz Szczerba i strome zbocza Giewontu maja złą sławę, zginęło tu wielu nieostrożnych turystów. Wypadki zdarzają się najczęściej gdy turyści schodzą ze szlaku i próbują wejść na szczyt na skróty. Na Giewoncie często zmienia się pogoda, niespodziewanie może pojawić się deszcz lub burza. Giewont szczególnie przyciąga wyładowania atmosferyczne, dlatego w czasie burzy trzeba szybko zejść w doliny. W zimie z południowej części Giewontu i okolic Przełęczy Kondrackiej często schodzę lawiny. Masyw Giewontu jest miejscem występowania unikalnych odmian roślinności, są tu też ciekawe jaskinie np. Jaskinie Śpiących Rycerzy I Jaskinia Juhaska.
Wielki, żelazny krzyż postawiony został na szczycie Wielkiego Giewontu w 1901 roku na rocznicę urodzin Chrystusa. Krzyż waży około 2 ton i ma wysokość 17,5 m z czego 2,5m jest zakopane i zalane betonem. Konstrukcję krzyża złożoną z 400 elementów przywieziono na furmankach do Hali Kondratowej i dalej wnoszona na plecach na szczyt.
Krzyż na Giewoncie jest dobrze widoczny z Zakopanego, jest on celem pielgrzymek religijnych i ważną atrakcją turystyczną.
Świnica 2301 m n.p.m.
Wcześniejsze nazwy szczytu to: Dźwinia Skała, Szwinia Skała. Szczyt ma kształt piramidy skalnej i jest najlepiej widocznym od zachodu szczytem Tatr Wysokich. Wyprawa na Świnicę należy do średnio-trudnych tras w Tatrach. Na szlaku można spotkać wielu turystów o zróżnicowanym poziomie doświadczenia, miejscami może być naprawdę tłoczno. Popularność swoją masyw Świnicy zawdzięcza sąsiedztwu Kasprowego Wierchu, na który można wjechać wyciągiem. Stąd szlak biegnie przez łatwy do zdobycie dwutysięcznik Beskid, dalej przez Przełęcz Liliowe i Przełęcz Świnicką. Około 1 godziny szlak biegnie samą granią, na obie strony przepastny widok na Dolinę Gąsienicową i Cichą. Czym bliżej szczytu, droga staje się trudniejsza, towarzyszą nam tu łańcuchy, a miejscami trzeba przejść nad przepaścią. Z przydrożnych "galerii" piękny widok na Dolinę Pięciu Stawów. Na samym szczycie zawsze tłoczno, lecz widok na cztery strony świata wynagrodzi nam trudy wspinaczki i chwile strachu.
Opis wejścia na szczyt przez Halę Gąsienicową - Świnica
Zawrat 2280 m n.p.m.
Malownicza przełącz między Małym Kozim Wierchem, a Zawratową Turnią jest chętnie zdobywana przez turystów mających już podstawowe doświadczenia na szlakach tatrzańskich. Trasa nie jest bardzo trudna technicznie, choć jest tu sporo atrakcji. Część szlaku wymaga asekuracji łańcuchów i klamer. Nie brakuje przepastnych widoków w dół i podejść dostarczających niezapomnianych emocji. Na wschodniej ścianie Zawratowej Turnii znajduje się posążek Matki Boskiej, został on tu postawiony w 1904 roku na pamiątkę 50 rocznicy ustanowienia dogmatu o niepokalanym poczęciu.
Orla Perć
Najtrudniejszy szlak w Tatrach wiodący grzbietem szczytów miedzy Zawratem, a Przełęczą Krzyżne. Jest prawdziwym wyzwaniem dla doświadczonych turystów i ostatnim stopniem trudności gdzie można zajść bez sprzętu asekuracyjnego. Projekt szlaku na Orlej Perci powstał w 1901 roku z inicjatywy Franciszka Henryka Nowickiego i był realizowany z znaczącym udziałem księdza Walentego Gadowskiego.
Szlak oznakowany jest kolorem czerwonym i biegnie samą granią, czas przejścia od Zawratu do Przełęczy Krzyżne to około 8 godzin. Zależy od pogody, umiejętności i ruchu na szlaku.
Ośmiokilometrowy szlak Orlę Percią może zająć cały dzień, wydłuża się przy złej pogodzie lub gdy niedoświadczeni turyści powodują zatory. Aby bezpiecznie przebyć tą trasę trzeba skorzystać z noclegów w schroniskach w Dolinie Pięciu Stawów Polskich lub na Hali Gąsienicowej.
Przejście jest trudne technicznie, wymaga częstego korzystania z łańcuchów, klamer i metalowych drabinek. Na Orlej Perci miało miejsce wiele wypadków w tym już ponad 100 śmiertelnych. W związku z nasileniem ruch, władze Tatrzańskiego Parku Narodowego wprowadziły ruch jednokierunkowy, trasę powinno się przechodzić w kierunku od Zawratu przez Kozi Wierch, Granaty do Krzyżnego.
Trudy wspinaczki wynagrodzone są pięknymi widokami, silną dawką adrenaliny i niezapomnianymi wrażeniami.
Kozi Wierch 2291 m n.p.m.
Najwyższa góra w Tatrach, której wszystkie szczyty znajdują się po polskiej stronie. Ma swój charakterystyczny, niepowtarzalny wygląd, często uwieczniany na fotografiach turystów. Od południa jest tu względnie łagodne podejście, czyniące górę łatwo dostępną. Na porośniętych trawą zboczach pasły się w przeszłości kozy, skąd prawdopodobnie pochodzi nazwa szczytów. Od strony Doliny Gąsienicowej są tu pionowe ściany, ostro schodzące w dół. Wytyczono tu kilka dróg wspinaczkowych o różnym stopniu trudności.
Wejście od strony Doliny Pięciu Stawów, nie sprawie większych trudności i warte jest tego co można zobaczyć ze szczytu. Rozciąga się stąd wspaniały widok na wszystkie pięć stawów i prawie całe Tatry od Świnicy po Granaty.
Bardziej doświadczeni turyści wybierający się na Kozi Wierch idą dalej, na Orlą Perć i Granaty
Czarny Staw Gąsienicowy 1620 m n.p.m.
Na wschodniej stronie Doliny Gąsienicowej znajduje się Czarny Staw Gąsienicowy, jego nazwa bierze się stąd, że otoczony wysokimi górami Koziego Wierchu, Granatów i Kościelca, pozostaje w ich cieniu, więc woda zawsze wydaje się czarna. Zimą staw jest całkowicie zamarznięty. Dojście do stawu z Kuźnic zajmuje około 2,5 godziny. Turyści zwykle idą stąd dalej na Kościelec, Zawrat i Granaty.
Czerwony Staw 1654 m n.p.m.
Niewielki bo o powierzchni 0,3 ha i głębokości 0,9 m stawek w Dolinie Pańszczyzny przyciąga turystów swym przepięknym wyglądem, znajduje się powyżej pasa kosodrzewiny pod Żółtą Turnią, w pobliżu Koszysta. Swoją nazwę zawdzięcza czerwono-brunatnemu kolorowi dna. Efekt ten spowodowany jest występowaniem sinicy Pleurocapsa aurantiaca, która pokrywa kamienie na płytkim dnie.
Bańdzioch 1740 m n.p.m.
Wielki polodowcowy kocioł położony nad Morskim Okiem między Mieguszowieckimi Szczytami. Miejsce bardzo widokowe z prawdziwie alpejskim krajobrazem. Pięknie się stąd prezentują Żabie Szczyty, Rysy, Kazalnica oraz panorama na Dolinę Rybiego Potoku. Turyści odwiedzają zwykle to miejsce idąc na Przełęcz pod Chłopkiem lub Kazalnicę.
Kościelec 2155 m n.p.m.
Wyprawa na Kościelec należy do średnio-zaawansowanych tras wspinaczkowych. Nazwa szczytu prawdopodobnie pochodzi od kształtu kościelnego dachu. Ten charakterystyczny szczyt w kształcie piramidy przyciąga wielu turystów, chcących się zmierzyć z dość trudnym podejściem.
Nie ma tu wprawdzie klamer i łańcuchów ale często trzeba się podciągać, przechodzić na półkach skalnych, więc jest to dobra zaprawa przed bardziej niebezpiecznymi szczytami.
Czas przejścia z Kuźnic to około 8 godzin, więc aby pozostawić sobie trochę czasu na widoki lepiej przenocować w schronisku Murowaniec. Z Hali Gąsienicowej na Kościelec prowadzą dwa szlaki: jeden prostszy, obok Zielonego Stawu i drugi trudniejszy, koło Czarnego Stawu Gąsienicowego. Po drodze jest kilka niebezpiecznych przejść, które mogą skłonić do odwrotu, czyli Przełęczy Karb, z której piękny lecz przepastny widok w dół na dwie strony Hali Gąsienicowej i pod szczytem czeka na nas wspinaczka na 4 metrową ścianę. Po tej dawce adrenaliny, już tylko widoki na Świnicę, Zawrat, Granaty i Kozi Wierch, a w oddali po słowackiej stronie Krywań i Hruby. W dole jedyny taki widok na wszystkie Stawy Gąsienicowe.
Skrajny Granat 2225 m n.p.m.
W bocznym łańcuchu Tatr Wysokich znajduje się masyw Granatów. W jego skład wchodzą trzy wierzchołki: Zadni Granat, Granat Pośredni i Skrajny Granat.
Celem wypraw doświadczonych turystów jest często Skrajny Granat. Po mimo ostrego podejścia żlebem Pańszczyckiej Przełęczy jest on zdobywany dla wspaniałych widoków roztaczających się ze szczytu. Szczególnie okazale prezentuje się tu widok na Orlą Perć, Rysy, Mięguszowieckie, Lodowy Szczyt i Gierlach.
Podejście jest bardzo wyczerpujące, należy wyjść wcześnie rano, bo czas przejścia od Czarnego Stawu Gąsienicowego to około 3 godziny.
Dolina Chochołowska
Tatry to nie tylko góry dla wytrawnych turystów lubiących niebezpieczne wędrówki po stromych szczytach. Dla wczasowiczów z rodzinami atrakcyjne są liczne doliny na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Najładniejsza jest Dolina Chochołowska, jest ona jednocześnie największą i najdłuższą z dolin tatrzańskich.
Można tu dojechać busem z Zakopanego lub dojść drogą Pod Reglami. Wycieczkę rozpoczynamy z Siwej Polany. Wjazd na teren Parku Narodowego możliwy jest tylko na rowerach, góralskim wozem konnym lub atrapą kolejki turystycznej.
Od Siwej Polany droga prowadzi asfaltem przez wąwozy do Polany Huciska, dalej drogą z kamieni idziemy wzdłuż Potoku Chochołowskiego do Niżniej Bramy Chochołowskiej. Po drodze mijamy tablice pamiątkowe upamiętniające powstanie z 1846 roku przeciw Austriakom oraz wizytę papieża.
Z polany Trzydniówka roztacza się ładny widok na Bobrowiec i Kominiarski Wierch i Grzesia. W dolinie Chochołowskiej zachowało się kilka pasterskich chat, malowniczo usytuowanych wśród zielonych łąk. Na zboczu Bobrowca znajduje się ładna kapliczka św. Jana Chrzciciela zbudowana w stylu zakopiańskim dla potrzeb kręconego tu filmu Janosik.
Niedaleko za Przełęczą Iwaniacką znajduje się największe schronisko turystyczne w Tatrach: Ornak. Przy wejściu do schroniska tablica upamiętniająca nieoficjalne spotkanie papieża Jana Pawła II z Lechem Wałęsą.
Dolina Chochołowska zachwyca pięknymi widokami o każdej porze roku, najładniej jest tu na wiosną gdy łąki pokryte są krokusami. W zimie czynne są tu wyciągi dla narciarzy.
Bieszczady
Główne szczyty i atrakcje turystyczneTarnica (1346 m n.p.m)
Najwyższy szczyt w Bieszczadach, wyróżnia się charakterystycznym kształtem, ma ostry wydłużony grzbiet z dwoma wierzchołkami. Ze szczyty rozciąga się szeroka panorama, sięgająca aż po odległe szczyty Gorganów. W tak rozległym widoku nie można dostrzec śladów cywilizacji, w dolinach widać ogromne obszary lasów liściastych, a szczyty gór pokryte są połoninami i miejscami grzbietem skalnym. Na szczycie Tarnicy znajduje się wielki żelazny krzyż z murowaną tablicą, upamiętniającą wyprawę w 1954 roku księdza Karola Wojtyły z młodzieżą. Masyw Tarnicy razem z Wielka Rawką i Połoninami stanowi Bieszczadzki Park Narodowy.
Halicz (1333 m n.p.m.)
Obok Tarnicy i Krzemieńca najwyższy szczyt Bieszczad. Swoja popularność zawdzięcza dookolnej panoramie na całe Bieszczady. Najlepiej widać stąd szczyty Tarnicy, Krzemieńca, a w oddali rozciąga się malownicza dolina Sanu. Na horyzoncie przy dobrej widoczności można dojrzeć światła Lwowa. W średniowieczu na górze Halicz zbiegała się trój-granica Polski, Węgier i Rusi. Do roku 1945 Halicz był miejscem wypasów wielkich stad wołów.
Obecnie na szczycie znajduje się betonowy trójnóg i krzyż.
Krzemieniec (1221 m n.p.m.)
Grzbiet Krzemieńca jest rozciągnięty i częściowo zalesiony. Znajduje się tu granitowy obelisk w miejscu gdzie przebiega trój-granica Polski, Ukrainy i Słowacji. Szczyt ten znajduje się na terenie trzech parów narodowych: Bieszczadzki Park Narodowy, słowacki Park Narodowy "Połoniny" i ukraiński Użański Park Narodowy, obszar chroniony razem stanowi Międzynarodowy Rezerwat Biosfery "Karpaty Wschodnie".
Wielka Rawka (1304 m n.p.m.)
W paśmie granicznym Bieszczad, miedzy Przełęczą Łupkowską a Użocką znajdują się Rawki: Wielka i Mała. Szczyty pokryte są połoninami a zbocza gęstymi lasami o charakterze puszczy. Górne partie Wielkiej i Małej Rawki stanowi rezerwat przyrody. Rośnie tu unikalna roślinność, a w lasach żyją dzikie zwierzęta, jak niedźwiedzie, żbiki, rysie, jelenie i wilki. Na szczycie Wielkiej Rawki znajduje się betonowy słup, który jest pozostałością po dawnej wieży triangulacyjnej. Rawki są atrakcyjnym miejscem uprawiania sportów zimowych, jednak jest to też jedyne miejsce w Bieszczadach gdzie schodzą lawiny.
Połonina Caryńska (1287 m n.p.m.)
To najładniejsza z połonin w Bieszczadach, składa się z czterech wierzchołków na długości około 4 km. Połonina Caryńska znajduje się na skrzyżowaniu głównych szlaków bieszczackich. Jest stąd dobry widok na Tarnicę, Wielką Rawkę i rozległą panoramę Bieszczad. Na połoniny najlepiej wybrać się jesienią, nie ma już wielu turystów, a wysokie trawy złocą się w słońcu dając złudzenie falującego morza. Taki stan połoniny zawdzięczają kilku wiekowym wypasom owiec i krów. W okresie międzywojennym na połoninach wypasano do 3000 stuk bydła, wpłynęło to no obniżenie poziomu lasu, a szczyty stały się odkryte i bardzo widokowe.
Karkonosze
Karkonosze zajmują obszar około 650 km2 z czego w na terenie Polski jest około 185 km2 a większa część znajduje się po czeskiej stronie.
Śnieżka (1603m.n.p.m)
Najwyższym szczytem w Sudetach jest Śnieżka, stożek pokryty jest skałami granitowymi i hornfesytami. Na szczycie znajduje się kapliczka Św. Wawrzyńca i charakterystyczny obiekt w kształcie talerzy z obserwatorium meteorologicznym i schroniskiem.
Wejście na górę ułatwiają poręcza z łańcuchów, a w zimie wysokie pale. U podnóża Śnieżki rozciąga się równina pokryta kosodrzewiną. Z Karpacza możliwy jest dojazd wyciągiem krzesełkowym do stacji na Kopie i dalej pieszo, przez równię pod Śnieżką na szczyt.
Szrenica (1362 m n.p.m)
Na szczyt prowadzi wyciąg krzesełkowy, Znajduje się tu schronisko turystyczne i obserwatorium meteorologiczne. Szrenica jest doskonałym miejscem widokowym, na Karkonosze i Góry Izerskie, z racji swojej lokalizacji a jest też bazą wypadową na Śnieżne Kotły i dalsze szczyty Karkonoszy. Na Szrenicę prowadzi ładna widokowa droga z Hali Szrenickiej obok skał: Końskie Łby.
Mały Staw (1183 m n.p.m.)
Najpiękniejsze miejsce Karkonoszy. Znajduje się tu schronisko Samotnia, malowniczo położone w kotle Małego Stawu. Dojście arę minut ze schroniska Strzecha Akademicka lub Śląską Drogą z Karpacza Górnego, spod Świątyni Wang.
Pielgrzymy (1204 m n.p.m.)
Grupa skalna wysokości ponad 25 m. malowniczo wyrzeźbiona przez czynniki atmosferyczne i wietrzenie skał.
Słonecznik
zwany też "Diabelskim Kamieniem" to wysoki blok skalny przypominający kształtem postać diabła. Ciekawostka jest, że skałę wysokości kilkunastu metrów można poruszyć jedną ręką. Słonecznik jest dobrym miejscem widokowym na wschodnie Karkonosze.
Śnieżne Kotły
Dwa malownicze kotły pomiędzy Łabskim Szczytem a Wielkim Szyszakiem, są pochodzenia polodowcowego. Wielki Kocioł ma urwiste ściany o wysokości 280 m, a Mały Kocioł ma ściany wysokości 100 m. W dolnej części kotła znajduje się rezerwat o powierzchni 128 ha. Rosną tu unikatowe gatunki flory alpejskiej i żyją chronione gatunki zwierząt. Niezwykły urok rezerwat zawdzięcza dwóm Stawką Śnieżnym. Rezerwat Śnieżnych kotłów obok Małego Stawu jest uznawany za najpiękniejsze miejsce w Karkonoszach.
Świątynia Wang
Kościółek wybudowany został na przełomie XII i XIII wieku w Norwegii w miejscowości Vang. Wykonany jest w całości z bali sosnowych bogato zdobiony płaskorzeźbami. Do budowy nie użyto ani jednego gwoździa, zastosowano tu technikę złączy ciesielskich. Kościółek przewieziony został w 1841 roku do Szczecina, następnie do muzeum w Berlinie, a w końcu do Karpacza. Od 1844 roku świątynia jest kościołem miejscowej parafii ewangelickiej. Aby chronić kościółek przed silnymi wiatrami od strony Śnieżki wybudowano obok kamienną dzwonnicę.
Zamek Chojnik
Ruiny XIV wiecznego zamku znajdują się na górze Chojnik. (627m n.p.m) u podnóża Karkonoszy. Zamek budowany był przez 11 lat przez Księcia Bolka II. Następnie przechodził w posiadanie rodu Schaffgotschów i króla czeskiego. Budowla miała charakter obronny, jednak nigdy nie była zdobywana. Zniszczenia zamku dokonał pożar. Obecnie znajdują się tu tylko ruiny, fragmenty murów i wieża z której rozciąga się widok na Karkonosze, doliny i urwisko. Jest tu też muzeum i schronisko dla turystów. Wzgórze porośnięte jest starym lasem bukowym. Prowadzi tu kilka szlaków turystycznych z Sobieszowa. Wybierając szlak czarny można część drogi przejść jaskinią szczelinową zwaną Dziurawym Kamieniem.
źródło: www.wypoczynek.turystyka.pl
